Με πρόσχημα την Κλιματική Αλλαγή κι “επιχείρημα” την δήθεν Πράσινη Ανάπτυξη, οι κυβερνήσεις, διαχρονικά από το 2010 ίσαμε σήμερα, υπηρετούν το ίδιο πολιτικο-οικονομικό σχέδιο, όπου α. οι πολλοί φτωχοποιούνται με μείωση ή εξαφάνιση των εισοδημάτων τους, ταυτόχρονα και με την ασύλληπτη ακρίβεια που τους συνθλίβει και β. οι ελάχιστοι ζάπλουτοι πολλαπλασιάζουν τα πλούτη τους.
Κοινό στοιχείο αυτής της διπλής στόχευσης η Ενέργεια.
Του Γιώργου Παληγεώργου*
Αφού πρώτα εξαφάνισαν τα βασικότερα εισοδήματα του πρωτογενή τομέα -οδυνηρότερη περίπτωση ο καπνός-, τρέποντας σε φυγή τεράστια τμήματα του τοπικού πληθυσμού κυρίως προς την Αθήνα αλλά και προς το εξωτερικό, στη συνέχεια μπήκε σε εφαρμογή στο σχέδιο απαξίωσης της ΔΕΗ για να περάσει η Ενέργεια της χώρας σε χέρια ολίγων ιδιωτών. Έτσι και το ηλεκτρικό ρεύμα έπαψε να είναι δημόσιο αγαθό, μετατρεπόμενο σε πανάκριβο εμπόρευμα και ένας μεγάλος πολύτιμος εθνικός πόρος μετατράπηκε σε αμύθητα και αθέμιτα πλούτη ολιγαρχών, που με τη σειρά τους ασκούν επί της ουσίας και με διάφορες διαπλοκές πολιτική στη χώρα.
Σήμερα η δημιουργία των βιομηχανικών ΑΠΕ (χερσαία και πλωτά φωτοβολταϊκά, Ανεμογεννήτριες, μικρά υδροηλεκτρικά, αντλησιοταμιεύσεις) προκαλεί ανεπούλωτα τραύματα στο φυσικό περιβάλλον και αρνητικές συνέπειες μη αναστρέψιμες για τις τοπικές οικονομίες, για το κλίμα αλλά και την υγεία των κατοίκων(υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα, που ο καθένας μπορεί να τα βρει περιδιαβαίνοντας το google). Όμως και η αβάσταχτη γενική ακρίβεια που καθημερινά εκτινάσσεται είναι αποτέλεσμα και της ενεργειακής ασυδοσίας των ολιγαρχών με τις ευλογίες του κράτους*.
Να σημειωθεί ότι η παραγόμενη ενέργεια από ΑΠΕ ήδη περισσεύει από την προς κατανάλωση απαιτούμενη. Όμως οι ολιγάρχες ενέργειας ορέγονται όλο και περισσότερες βιομηχανικές ΑΠΕ για να έχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο στο εμπορικό κέρδος της, ξεκοκαλίζοντας ταυτόχρονα και όσο από το ταμείο ανάκαμψης απόμεινε για κάλυψη του κόστους των επενδυτικών τους σχεδίων.
Για να αποθηκεύσουν την πλεονάζουσα παραγόμενη ενέργεια έχουν επινοήσει και ενεργοποιήσει το “δόγμα” Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, έτσι ώστε την αποθηκευμένη ενέργεια να τη διαθέτουν όταν και όπου προκύπτουν ανάγκες. Ταυτόχρονα άρχισαν ήδη να περικόπτουν παραγόμενη ενέργεια από μικρούς παραγωγούς φωτοβολταϊκών ως περισσευούμενη.
Στην Αιτωλοακαρνανία και στην Ευρυτανία σε όλους τους Δήμους(Αγρινίου, Μεσολογγίου, Ναυπακτίας, Αμφιλοχίας, Ακτίου-Βόνιτσας, Ξηρομέρου, Θέρμου, Καρπενησίου και Αγράφων) έχουν αναπτυχθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη ή έχουν προγραμματιστεί μαζικές βιομηχανικές ΑΠΕ. Βουνοκορφές αποκεφαλίζονται για ανεμογεννήτριες, ποτάμια βιάζονται για μικρά υδροηλεκτρικά φράγματα, γόνιμες εκτάσεις σκεπάζονται με φωτοβολταϊκά, όπως αντίστοιχα λίμνες(φυσικές και τεχνητές) και θάλασσες με πλωτά φωτοβολταϊκά, λίμνες καταλαμβάνονται και παραδίνονται για αντλησιοταμιεύσεις. Έτσι κάποιοι επιτήδειοι αποκτούν τεράστιες περιουσίες, χρησιμοποιώντας δημόσιο χώρο, χωρίς να εξυπηρετούν δημόσιο συμφέρον. Η τρομακτική εικόνα φαίνεται στις αποτυπώσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.
Αν έχουν νόημα κάποιες ΑΠΕ είναι μόνο οι περιορισμένης έκτασης ήπιες εγκαταστάσεις σε τοπικούς οργανισμούς(π.χ. ΤΟΕΒ) ή σε επαγγελματίες(π.χ. ποιμνιοστάσια) ή στέγες σπιτιών για μείωση του κόστους ηλεκτρικού ρεύματος, χωρίς περιβαλλοντικές ή άλλες δυσμενείς επιπτώσεις όπως θα προβλέπονται από σχετικές μελέτες.
Στο κίνημα που φαίνεται πως πάει να αναπτυχθεί ας γίνει συνείδηση πως ο αγώνας είναι κοινωνικός και πολιτικός ταυτόχρονα. Όχι ελεγχόμενος αλλά ακηδευμόνευτος αγώνας από κάθε εξάρτηση. Η μόνη δύναμή του είναι η συνείδηση των πολιτών και η θέληση της κοινωνίας. Στόχευση είναι η ακύρωση των πολιτικών που ευνοούν και προωθούν τις μαζικές βιομηχανικές ΑΠΕ που προκαλούν οδυνηρές συνέπειες στον τόπο και τον πληθυσμό για το παρόν και το μέλλον. Γιατί οι βιομηχανικές ΑΠΕ βρίσκονται μέσα στο ΟΛΟ πρόβλημα της χειμαζόμενης ΕΛΛΑΔΑΣ.
Ένα πάνδημο κίνημα, με την εναντίωσή του στην εξάπλωση των βιομηχανικών ΑΠΕ, οφείλει να διεκδικεί εκείνο το στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας που θα επαναφέρει την παραγωγική ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα (που οι κυβερνήσεις σκόπιμα απεμπόλησαν), με δημόσιο έλεγχο της ενέργειας, του νερού, της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας και της ασφάλειας του πολίτη.
Γιατί ο πολίτης με αξιοπρέπεια και αξιοβίωτη ζωή είναι πάνω από τα κέρδη του κάθε αδίστακτου και ακόρεστου ολιγάρχη ενέργειας.
*Σημαντικό μέρος του κόστους ΑΠΕ καλύπτουν οι καταναλωτές, αφού στους λογαριασμούς τους πληρώνουν ανάλογο ποσό.

*Ο Γιώργος Παληγεώργος είναι οικονομολόγος, συγγραφέας