του Δημήτρη Στρατούλη,Γραμματέα της ΛΑΕ
(αναδημοσίευση από την κυριακάτικη Kontranews)

📌Πριν λίγες ημέρες ήταν η 10η επέτειος από το ηρωικό ΟΧΙ του λαού και νεολαίας στο δημοψήφισμα του 2015.
Ο ελληνικός λαός, ήταν ΤΟΤΕ αντιμέτωπος με το όλο το ευρωπαϊκό και διεθνές κεφαλαιοκρατικό κατεστημένο, που έκλεισε ακόμα και τις τράπεζες για να τον εκβιάσει να ψηφίσει ΝΑΙ. Επίσης, βρέθηκε αντιμέτωπος με το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο. Όλοι αυτοί επιδίωκαν να συνεχίσουν τη φτωχοποίησή του με εκβιαστικά διλήμματα, πραξικοπηματικά τελεσίγραφα και ακατάσχετη κινδυνολογία.
Ο λαός, όμως, νίκησε τον φόβο. Απάντησε στους εκβιαστές του, με ΟΧΙ στα μνημόνια στο δημοψήφισμα.
Δυστυχώς, το ΚΚΕ, κράτησε στάση Ποντίου Πιλάτου στο δημοψήφισμα, παρότι αυτό αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή ταξικής πάλης στη χώρα μας μετά τον εμφύλιο πόλεμο.
Η τότε πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ), μετέτρεψαν πραξικοπηματικά το υπερήφανο λαϊκό ΟΧΙ σε ταπεινωτικό ΝΑΙ.
Όμως, εκείνο το ΟΧΙ, οτιδήποτε και αν έκαναν για να το σβήσουν από τη μνήμη του λαού, δεν τα κατάφεραν. Αποτελεί και θα αποτελεί αγωνιστική παρακαταθήκη του λαού για το παρόν και το μέλλον.
Οι συστημικές δυνάμεις, η «προεδρική πλειοψηφία» του ΣΥΡΙΖΑ, ο τότε Πρόεδρός του και Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ισχυρίστηκαν τότε ότι η μνημονιακή συνθηκολόγηση, παρά το δημοψηφισματικό ΟΧΙ του λαού, ήταν αναγκαία. Ότι δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς, γιατί η ΕΕ και το ΔΝΤ ως δανειστές, χρησιμοποίησαν σε βάρος της κυβέρνησης εκβιαστικές, απειλητικές και βάναυσες πολιτικά και οικονομικά πρακτικές.
Η τότε ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ και η ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ/ΜΕΡΑ25/ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ απορρίψαμε και απορρίπτουμε αυτό το αφήγημα της υποταγής.
Εμείς και τότε και τώρα επιμέναμε και επιμένουμε ότι, παρά τους εκβιασμούς των δανειστών, ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΙΩΣ και καταθέσαμε συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις.
Χρειαζόταν τότε μία άλλη διαπραγμάτευση, χωρίς η κυβέρνηση να θέτει ως όρια σε αυτή την παραμονή της χώρας στο ευρώ και την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, χωρίς άγχος μήπως αυτή πέσει, χωρίς αυταπάτες αξιοποίησης δήθεν εσωτερικών διαφορών των δανειστών, ενώ αυτοί, είχαν κοινή στρατηγική να την υποτάξουν ταπεινωτικά.
Όσοι συνθηκολόγησαν με τους δανειστές, ενώ το 2015 έλεγαν ότι αναγκάστηκαν να το κάνουν, τώρα, ισχυρίζονται ξεδιάντροπα ότι τότε έκαναν το σωστό. Προβάλλουν αυτό το επιχείρημα, με την προκλητική βοήθεια συστημικών ΜΜΕ, για να ξεπλύνουν πολιτικά τον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να τον επαναφέρουν σε κεντρικό πολιτικό ρόλο ως κεντροαριστερό δεκανίκι του συστήματος.
Οι συνέπειες, όμως, της τότε μνημονιακής συνθηκολόγησης ήταν καταστροφικές.
Η φτωχοποίησή του λαού με πολιτικές λιτότητας συνεχίστηκε και θα συνεχιστεί μέχρι το 2060. Όλο το μνημονιακό νομοθετικό πλαίσιο παραμένει άθικτο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την πολιτική αξιοπιστία του, πολυδιασπάστηκε, μεταλλάχτηκε συστημικά, εκφυλίστηκε πολιτικά.
Η Αριστερά στο σύνολό της συκοφαντήθηκε, γιατί στο όνομά της εφαρμόστηκαν από τη δεύτερη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 – 2019 αντικοινωνικές μνημονιακές πολιτικές.
Στο λαό και ιδιαίτερα στη νεολαία επικράτησε κλίμα απογοήτευσης και πολιτικής αποστράτευσης. Η κοινωνία συντηρητικοποιήθηκε.
Η ΝΔ ανάκτησε την πολιτική κυριαρχία. Η ακροδεξιά σήκωσε κεφάλι.
Η υιοθέτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ του νεοφιλελεύθερου δόγματος ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση (TINA), αποδυνάμωσε τα κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα και διεθνώς. Ανακούφισε τις εγχώριες και ευρωπαϊκές κυρίαρχες συστημικές δυνάμεις, γιατί αποτράπηκε ο κίνδυνος ανατροπής στην Ελλάδα, που θα αποτελούσε θετικό παράδειγμα για άλλους λαούς και απειλή για τα νεοφιλελεύθερα αντικοινωνικά θεμέλια ΕΕ και Ευρωζώνης.
Στις σημερινές ζοφερές συνθήκες, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων είναι η συνεργασία των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Με βάση ένα εναλλακτικό πρόγραμμα αντιμετώπισης των οξυμμένων λαϊκών προβλημάτων (ακρίβεια, στέγη, μισθοί, συντάξεις, κλπ), που, όμως, θα είναι σε ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας, με την ολιγαρχία, που αυτές οι πολιτικές εξυπηρετούν, και με το καθεστώς βαθιάς εξάρτησης της χώρας μας από τον ευρωατλαντισμό. Ένα μεταβατικό πρόγραμμα, που θα ανοίγει το δρόμο για βαθύτερες αλλαγές με ορίζοντα τον σοσιαλισμό.
Γιατί πρέπει και μπορεί, επιτέλους, να συγκροτηθεί ένας ισχυρός ενωτικός αριστερός πόλος πραγματικής αντιπολίτευσης στις αντικοινωνικές κυβερνητικές πολιτικές, στήριξης κοινωνικών και αντιπολεμικών αγώνων, επεξεργασίας και προβολής εναλλακτικής πρότασης, αναγέννησης της ελπίδας ότι υπάρχει εναλλακτική διέξοδος, για την οποία ο λαός και η νεολαία αξίζει να αγωνιστούν!