Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Interview για λογαριασμό του politic.gr μπορούν να βγουν ορισμένα πολιτικά συμπεράσματα που να φωτογραφίζουν την πολιτική και κομματική συγκυρία.
Οι μετρήσεις της συγκεκριμένης δημοσκόπησης δεν διαφέρουν διαμετρικά από άλλες δημοσκοπήσεις άλλων εταιριών ως εκ τούτου τις λαμβάνουμε υπόψη υπό την αίρεση του βαθμού αξιοπιστίας όπως και όλων των άλλων εταιριών.
Τι δείχνει η συγκεκριμένη δημοσκόπηση
Η πολιτική ηγεμονία της ΝΔ δεν είναι προς το παρόν υπό αμφισβήτηση. Η αυτοδυναμία είναι μακρινός και δύσκολος στόχος. Υπάρχει μια φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης, αποτέλεσμα των ακραίων ταξικών πολιτικών επιλογών, της εξωτερικής της πολιτικής, της διοικητικής της ανεπάρκειας και της δομικής διαφθοράς και διαπλοκής.
Μια πολιτική που αρχίζει να αμφισβητείται και από τμήματα της αστικής τάξης.
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως η δεύτερη πολιτική δύναμη, ποντάροντας μόνο στην (δια)φθορά της κυβέρνησης, χωρίς να παρουσιάζει δυναμική. Είναι όμως μακριά από το εκλογικό στόχο που έχει βάλει ο Ανδρουλάκης για τη πρώτη θέση (για να αποφύγει το εσωκομματικο δίλημμα κεντροαριστερή συμμαχία η συμμαχία με την Δεξιά που πολύ πιθανόν θα το βρει επώδυνα μπροστά του).
Η Πλεύση Ελευθερίας, αντέχει με υψηλά ποσοστά ασφαλείας, εξαργυρώνοντας την επιθετική κοινοβουλευτική ρητορική της αρχηγού της ελαχιστοποιώντας το μειονέκτημα της ανυπαρξίας προγραμματικών θέσεων, κόμματος και κοινωνικής παρέμβασης.
Το Κίνημα Δημοκρατίας δείχνει να έχει πιθανότητες εκλογικής επιβίωσης. Δεν υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία για να αναλυθούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι πιθανότητες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται σε μια αναμενόμενη και παρατεταμένη κατάσταση απαξίωσης και χαμηλών προσδοκιών, αποτέλεσμα των κρίσεων που πέρασε και απουσίας πειστικής εναλλακτικής.
Η Νέα Αριστερά, αποτυπώνεται δημοσκοπικά , όπως ακριβώς εμφανίζεται πολιτικά. Απουσία ενιαίας στρατηγικής (3 αποκλίνουσες στρατηγικές σε ένα κόμμα). Η απουσία ταυτότητας αποτυπώνεται και δημοσκοπικά.
Για τα τρία αυτά κόμματα υπάρχει και ο αστάθμητος παράγοντας που λέγεται Τσίπρας.
Η συγκεκριμένη δημοσκόπηση δείχνει μεγάλες ανακατατάξεις η ενδεχόμενη απόφαση του για δημιουργία νέου κόμματος . Θα επηρεάσει προσωπικές και συλλογικές επιλογές και τα ποσοστά των τριών αυτών κομμάτων και το πολιτικό τους μέλλον. Ούτε το ΠΑΣΟΚ δείχνει η δημοσκόπηση ότι θα μείνει ανεπηρέαστο από μια τέτοια εξέλιξη.
Ο χώρος της ευρύτερης κεντροαριστεράς βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας και εύρεσης μιας πειστικής , εντός των συγκεκριμένων ταξικών συσχετισμών του συστήματος, εναλλακτικής που θα μπορέσει να πείσει ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Στο χώρο της άκρας δεξιάς ο αδύναμος κρίκος είναι η ΝΙΚΗ που φαίνεται να είναι το πρώτο θύμα για την αναγκαία αύξηση των ποσοστών και εδρών προς όφελος της ΝΔ. Η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Άγιον Όρος αρχίζει να φέρνει αποτελέσματα.
Το ΚΚΕ παγιώνει σχετικά υψηλά ποσοστά εκμεταλλευόμενο την θέση ως το μόνο αριστερό κοινοβουλευτικό κόμμα και την υψηλή οργανωτική του συγκρότηση. Οι προβληματικές θέσεις για την (μη)κρατικοποίηση του ΟΣΕ, τον πόλεμο στην Ουκρανία, για τις κινητοποιήσεις κατά του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου, την Βενεζουέλα, δεν φαίνεται προς το παρόν να το επηρεάζουν (τουλάχιστον δημοσκοπικά). Εδώ πρέπει να προσθέσουμε ως πλεονέκτημα του την πολιτική ασυλία που απολαμβάνει από το αστικό μπλοκ εξουσίας.
Το ΜΕΡΑ25 (Ενωτική πρωτοβουλία -Μερα25 Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά) εμφανίζει αξιοσημείωτη δημοσκοπική άνοδο και σε αυτήν την μέτρηση.
Ως η μόνη συγκροτημένη πολιτική δύναμη της ριζοσπαστικής αριστεράς “ανταμείβεται” δημοσκοπικά για την καθημερινή παρουσία στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και για τις αριστερές και σοβαρές θέσεις τόσο στα εσωτερικά κοινωνικά ζητήματα όσο και στα διεθνή που είναι στην επικαιρότητα (Παλαιστινιακό, πόλεμος στην Ουκρανία, ιμπεριαλιστική απειλή ΗΠΑ κατά Βενεζουέλας).
Και αν αυτό πρέπει να θεωρείται αυτονόητο δεν είναι εύκολο στην πράξη γιατί πρέπει να “αντιστέκεται” στον “αριστερό” πειρασμό της γραφικότητας, των μεγάλων λόγων και των ανιστόρητων θεωριών που λίγη σχέση έχουν όχι μόνο με τον μαρξισμό αλλά με οποιαδήποτε εκδοχή της αριστεράς (και της επιστήμης).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής συγκυρίας, όπου στο όνομα του δίκαιου αγώνα του παλαιστινιακού λαού και της δικαιολογημένης αγανάκτησης για την γενοκτονία που συντελείται υπάρχουν θέσεις και θεωρίες (εξ «αριστερών») αμφισβήτησης ύπαρξης εβραϊκού έθνους, η πρόταση διάλυσης του Ισραηλινού κράτους. Θεωρίες και θέσεις που εκτός της γραφικότητας είναι και πολιτικά επικίνδυνες.

Είναι αυτονόητο ότι το παραπάνω σχόλιο με βάση την δημοσκόπηση της interview είναι πάντα υπό την αίρεση της αξιοπιστίας της δημοσκόπησης (όπως και κάθε δημοσκόπησης) από τον αστάθμητο παράγοντα της αδιευκρίνιστης ψήφου, του τελικού ποσοστού της αποχής και κυρίως της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας που είναι απρόβλεπτη.

Νίκος Βρυώνης μέλος Π.Σ. ΛΑΕ-ΑΑ