Οι μαζικές διαγραφές φοιτητών και η επιβολή ασφυκτικών ορίων φοίτησης παρουσιάζεται από την κυβέρνηση σαν τεχνικό μέτρο «τακτοποίησης» των πανεπιστημίων
Στην πραγματικότητα είναι κεντρική πολιτική επιλογή με σαφείς στόχους:
- το πέταγμα εκτός πανεπιστήμιων όσων νέων δεν έχουν την πολυτέλεια να σπουδάζουν απερίσπαστοι
- την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος
- την δημιουργία πελατείας για τα ιδιωτικά κολλέγια που βαφτίστηκαν πανεπιστήμια
Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, έως και 220.000 φοιτητές πετιούνται εκτός ΑΕΙ. Νέοι άνθρωποι που εργάζονται, που σπουδάζουν σε συνθήκες φτώχειας και επισφάλειας, που βίωσαν πανδημία, ακρίβεια και καθημερινή διάλυση της φοιτητικής μέριμνας, βαφτίζονται «μη ενεργοί» για να καθαρίσουν τα μητρώα και να σταλεί ένα σαφές μήνυμα:όποιος δεν αντέχει, περισσεύει.
Διακηρυγμένος στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν από το 2019 η δημιουργία ενός πανεπιστημίου αποστειρωμένου. Η εγκαθίδρυση ασφυκτικών ορίων φοίτησης και ο φόβος της διαγραφής διαμορφώνουν ένα πανεπιστήμιο όπου οι φοιτητές τρέχουν και δεν φτάνουν, ζουν με άγχος, ανασφάλεια και συνεχή πίεση. Ένα πανεπιστήμιο που παύει να είναι μαζικός κοινωνικός χώρος πολιτικοποίησης, συλλογικής ζωής και κοινωνικοποίησης, και μετατρέπεται σε αυταρχικό εκπαιδευτήριο. Φοιτητές που τρέχουν και δεν φτάνουν, με τον φόβο της διαγραφής πάνω από το κεφάλι τους, και καθηγητές με υπερεξουσία για το ποιος παίρνει πτυχίο ή όχι.
Ταυτόχρονα, διαμορφώνεται συνειδητά πελατεία για τα ιδιωτικά κολλέγια που βαφτίστηκαν πανεπιστήμια. Κανένας εχέφρων άνθρωπος δεν θα τα επέλεγε, αν το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν γινόταν επίτηδες απρόσιτο και τιμωρητικό. Παρά την υποχρηματοδότηση, το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο διατηρεί υψηλό ακαδημαϊκό κύρος διεθνώς. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει πρώτα να στραγγαλιστεί, να γίνει απρόσιτο, αγχώδες, τιμωρητικό. Να εξωθηθούν χιλιάδες νέοι και νέες εκτός, ώστε η ιδιωτική εκπαίδευση να εμφανιστεί ως «μονόδρομος».
Η λεγόμενη «δεύτερη ευκαιρία» για 35.000 φοιτητές δεν αναιρεί το κυβερνητικό σχέδιο.
Αντίθετα, παρά τους εξαιρετικά περιοριστικούς όρους που έθεσε το Υπουργεί Παιδείας, αποδεικνύει ότι οι φοιτητές θέλουν να σπουδάσουν, αν τους δοθεί χρόνος και στήριξη — όχι απειλές και διαγραφές.
Χαιρετίζουμε τις αντιστάσεις μέσα στα ΑΕΙ:
- τους διοικητικούς που αρνούνται να γίνουν εκτελεστές των διαγραφών
- τους πανεπιστημιακούς που καταγγέλλουν τον αυταρχισμό και φτάνουν ακόμα και σε παραίτηση όπως ο Κοσμήτορας της Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
- τους φοιτητικούς συλλόγους που συνεχίζουν τον αγώνα
Οι αντιδράσεις αυτές δείχνουν ότι το σχέδιο δεν περνάει σε καθεστώς σιωπής και ότι το μέτρο των διαγραφών και του ορίου φοίτησης ούτε θα εμπεδωθεί, ούτε θα μακροημερεύσει.
Να σταματήσουν τώρα οι διαγραφές.
Να καταργηθούν τα τιμωρητικά όρια φοίτησης.
Υπερασπιζόμαστε το δημόσιο, δωρεάν, μαζικό πανεπιστήμιο.