του Άρη Χιωτελη

Σε ένα καλοκαίρι γεμάτο τουριστική προβολή και «εικόνα φιλοξενίας», μια ειρηνική πορεία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη προκάλεσε πανικό στις πηγές της τοπικής και εθνικής εξουσίας. Το πιο ενδιαφέρον; Ο αρμόδιος υπουργός Δημόσιας Τάξης αποκάλεσε «ρατσιστική» την επίδειξη αλληλεγγύης – σα να λέμε ότι η ανθρωπιά είναι κακούργημα και τα πανό απειλή για τον τουρισμό, σε τουριστικό καθεστώς σιωπής, όπου η σιωπή επιβάλλεται και το πανό λογοκρίνεται στο όνομα του brand της Ρόδου.
Θα τους χαλάσουμε την εικόνα, λένε. Αλλά εικόνα για ποιον; Για τον τουρίστα που δεν βλέπει ούτε τη φτώχεια πίσω από τα γυαλιστερά lobbies, ούτε τα μπάζα που καλύπτουν τα εγκλήματα; Για τον ξενοδόχο που πληρώνει μισθούς πείνας και βαφτίζει αυτό «ανάπτυξη»; Για τα συρτάρια της πολεοδομίας, όπου αντί για σχέδια πόλης φυλάσσονται λίρες και Rolex; Μας ζητούν να σωπάσουμε για να μην διαταραχθεί η κανονικότητα του κέρδους. Κι όμως, όσα θάβει το χρήμα, τα ξεθάβει η συλλογική μνήμη.
Θα διαλύσουμε την τάξη, λένε. Ποια τάξη; Αυτή που σιωπά όταν πέφτουν οι νεκροί στα Τέμπη και τα ονόματα των υπεύθυνων ξεπλένονται με νομικές αλχημείες; Αυτή που διώκει τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος στον ΟΠΕΚΕΠΕ ενώ θάβει τα σκάνδαλα των εκατομμυρίων; Αυτή που κάνει πως δεν βλέπει ποιος παρακολουθούσε ποιον; Το πρόβλημά τους δεν ήταν ποτέ η τάξη. Είναι η αλήθεια.
Και η αλήθεια είναι πως η διαδήλωση για τη Γάζα δεν προσβάλλει κανέναν. Αντίθετα, υπερασπίζεται τη ζωή και την αξιοπρέπεια, όταν το διεθνές δίκαιο ποδοπατιέται μπροστά στα μάτια όλων. Όταν ακόμη και το Ανώτατο Δικαστήριο της Χάγης αναγνωρίζει ενδείξεις γενοκτονίας, τότε η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα, είναι συνενοχή.
Κι αν κάποιοι ενοχλούνται που θα το φωνάξουμε, πρόβλημά τους. Δεν μας απασχολεί να τους πείσουμε. Μας απασχολεί να υπάρχουμε, με αξιοπρέπεια, με φωνή, με καθαρή συνείδηση. Γιατί αν σωπάσουμε, θα ’χουμε γίνει κι εμείς μέρος του εγκλήματος.Ας μην ανησυχούν. Η Ρόδος δεν κινδυνεύει από πανό. Κινδυνεύει από αυτούς που, ενώ σιωπούν μπροστά στην αδικία, εμφανίζονται κάθε φορά που πρέπει να προστατευτεί η τουριστική βιτρίνα. Είναι οι ίδιοι που μιλούν για φιλοξενία όταν πρόκειται για κρατήσεις δωματίων, αλλά όχι όταν πρόκειται για προσφυγιά. Οι ίδιοι που φρίττουν με μια αφίσα για τη Γάζα, αλλά δεν βγάζουν άχνα για τα μωρά που ξεψυχούν από δίψα, υπό ισραηλινή πολιορκία μπας και χαλάσουν το αφήγημα της «δημοκρατίας που αμύνεται».
Ενοχλούνται από το «μήνυμα» της πορείας. Ας ενοχληθούν. Δεν είναι συνηθισμένοι σε πράγματα που δεν αγοράζονται , μόνο σε εκείνα που υπακούν.
Ιδού η Ρόδος. Ιδού και η ευθύνη.
Την Δευτέρα μπορεί να είμαστε λίγοι. Μπορεί και πολλοί. Δεν έχει σημασία. Η παρουσία μας έχει αξία. Για την αξιοπρέπεια. Για να μπορούμε να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη. Για να μη γίνει η σφαγή άλλος ένας αλγόριθμος. Άλλο ένα βίντεο στο TikTok που περνά, σκρολάρεται και ξεχνιέται.Για να δείξουμε ότι, σε έναν κόσμο όπου η υποκρισία φοριέται σαν γραβάτα και εκδίδει ανακοινώσεις, η αλληλεγγύη φοράει κεφίγια και κρατάει πανό.
Ίσως να είμαστε οι μόνοι που θα φωνάξουν. Αυτοί που δεν παραιτούνται κι ας ξέρουν πως η νίκη δεν είναι κοντά. Γιατί δεν περιμένουν να είναι πολλοί για να έχουν δίκιο.
Εκείνοι που ξέρουν πως το δίκιο δεν είναι θέμα αριθμών και πως αν περιμένεις να είστε πολλοί για να μιλήσεις, στο τέλος δε θα έχει μείνει κανείς να σε ακούσει.
Που θυμούνται πως στην Κατοχή κάποιοι παρέδιδαν Εβραίους και σήμερα τα πολιτικά τους παιδία καλωσορίζουν, κράτη που κατηγορούνται για εγκλήματα πολέμου. Όχι γιατί δεν ξέρουν αλλά γιατί έτσι βολεύει. Κυρώσεις στη Ρωσία, χάιδεμα στο Ισραήλ ,το δίκαιο με το σταγονόμετρο, το διεθνές δίκαιο αλά καρτ.
Το παράδοξό, οι δημοκρατικοί δήθεν θεσμοί, κόμματα και αρχές σιωπούν μπροστά σε δημόσιες απειλές βίας κατά ειρηνικών διαδηλωτών και απόφασής σωματείου.
Δεν πρόκειται για αμέλεια πρόκειται για συνενοχή με τη βαρβαρότητα. Γιατί η δημοκρατία δεν απειλείται από τα πανό, αλλά από εκείνους που απειλούν με ξύλο όσους τα κρατούν και από αυτούς που κάνουν πως δεν βλέπουν.
Τελικά είναι θέμα πολιτικής συνέπειας. Όταν κυβερνήσεις στρώνουν κόκκινα χαλιά σε καθεστώτα που χρησιμοποιούν την πείνα ως όπλο, η σιωπή γίνεται συνενοχή και η αντίστασή καθήκον.
Η υποκρισία τους στολίζει βιτρίνες τουριστικών καταστημάτων για να κρύβει εγκλήματα. Αλλά η αλληλεγγύη, έστω και υπό απειλές, μπορεί να γράψει ιστορία.
Ειρήνη-Δικαιοσύνη- Αξιοπρέπεια-Αλληλεγγύη.
Να σταματήσει η γενοκτονία!
Στο λιμάνι στις 15:00.
Ιδού η Ρόδος. Ιδού και το πήδημα.

Χιωτέλης Άρης
Μέλος Μέλος Π.Σ. Λαϊκής Ενότητας