Η ανάγκη για συνεργασία των δυνάμεων της ανυπότακτης Αριστεράς, η ΛΑΕ ΑΑ και το ΚΚΕ.

Σύντροφοι, συντρόφισσες,
Γεια σας
Πριν λίγες ημέρες ως ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ και ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ/ΜΕΡΑ25/ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ τιμήσαμε με συγκεντρώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα την 10η επέτειο από το ΟΧΙ στα μνημόνια του λαού και της νεολαίας στο δημοψήφισμα του 2015.
Ένα ΟΧΙ ηρωικό ενάντια στους εκβιασμούς και την ακατάσχετη κινδυνολογία του εγχώριου και ευρωπαϊκού οικονομικού, πολιτικού, κοινωνικού και μιντιακού κατεστημένου.
Δυστυχώς, το ΚΚΕ, κράτησε στάση Ποντίου Πιλάτου προτείνοντας άκυρο ή λευκό στο δημοψήφισμα, παρότι αυτό αποτέλεσε κορυφαία στιγμή ταξικής πάλης στη χώρα μας μετά τον εμφύλιο πόλεμο.
Η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ την επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος στη συνεδρίαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, μαζί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετέτρεψαν πραξικοπηματικά το υπερήφανο λαϊκό ΟΧΙ σε ταπεινωτικό ΝΑΙ στους δανειστές.
Από τότε οι συστημικές δυνάμεις έκαναν τα πάντα για να σβήσουν το ΟΧΙ από τη λαϊκή μνήμη. Μάλιστα, τώρα επιδιώκουν με ασύστολα ψέματα να ξαναγράψουν την ιστορία εκείνης της περιόδου, για να ξελασπώσουν πολιτικά τον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στη συγκρότηση του δεύτερου εκτός από τη δεξιά κεντροαριστερού δεκανικιού του συστήματος.
Όμως, όσα και εάν κάνουν δεν θα μπορέσουν να σβήσουν το λαϊκό ΟΧΙ ως μία από τις κορυφαίες αντιστασιακές πράξεις του ελληνικού λαού.
Αυτό θα στοιχειώνει τους εφιάλτες του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου και εμείς είμαστε εδώ και συνεχίζουμε τους αγώνες για τη δικαίωσή του.
10 χρόνια μετά, εξακολουθούμε να ζούμε τις συνέπειες της προδοσίας του ΟΧΙ.
Με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις προς τους δανειστές, συνεχίζονται οι πολιτικές φτωχοποίησης του λαού μέχρι το 2060. Οι πολιτικές την κυβέρνησης Μητσοτάκη σε πιστή εφαρμογή τους είναι καταστροφικές.
Η ακρίβεια εκτινάχτηκε στα ύψη. Ροκανίζει την αγοραστική δύναμη των λαϊκών εισοδημάτων, που είναι, πλέον, η χαμηλότερη στην ΕΕ.
Μισθοί, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι στα τάρταρα.
Δημόσια παιδεία, υγεία και κοινωνική προστασία κατεδαφίζονται.
Η εργαζόμενη νεολαία βιώνει χαμηλούς μισθούς, απάνθρωπες εργασιακές σχέσεις, ωράρια – λάστιχο, υψηλή ανεργία.
Η φοιτητική νεολαία αντιμετωπίζεται με ακραίο κυβερνητικό αυταρχισμό, ακόμα και με διαγραφές φοιτητών.
Το περιβάλλον καταστρέφεται ως θυσία στο βωμό των καπιταλιστικών συμφερόντων.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμμετέχει εθελόδουλα στους στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς του ευρωΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού. Στηρίζει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ.
Σε αυτές τις ζοφερές συνθήκες η μόνη διέξοδος για την αποτελεσματική υπεράσπιση στην πράξη και όχι στα λόγια των λαϊκών συμφερόντων είναι η συνεργασία των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Η ΛΑΕ ΑΑ πήρε τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένες και επίμονες πολιτικές πρωτοβουλίες για συνεργασία, απευθυνόμενη σε όλες τις δυνάμεις της ανυπότακτης Αριστεράς (ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ, Κ/ΣΧΕΔΙΟ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ κλπ). Δυστυχώς, αρκετές δεν ανταποκρίθηκαν.
Το ΜέΡΑ25, η ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, αριστερές δικτυώσεις και ανένταχτοι αγωνιστές/στριες της Αριστεράς, των κινημάτων και της ριζοσπαστικής Οικολογίας συγκροτήσαμε στις βουλευτικές εκλογές το εκλογικό σχήμα «ΜΕΡΑ25 – Συμμαχία για τη Ρήξη» και στις ευρωεκλογές την ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕΡΑ25 / ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.
Δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τους εκλογικούς στόχους μας, παρότι τους πλησιάσαμε. Ωστόσο, καταγράψαμε εκλογικά ποσοστά πολιτικής ανθεκτικότητας, πιο αυξημένα σε νεολαία, αριστερό κόσμο, εργαζομένους ιδιωτικού τομέα και αποτελούμε, πλέον, ένα σημαντικό ενωτικό πόλο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ αποτελεί πρώτο βήμα για συνεργασία των δυνάμεων της αγωνιστικής Αριστεράς.
Ενισχύει το ενωτικό κλίμα μέσα στην Αριστερά. Οικοδομεί σχέσεις αλληλεγγύης, συντροφικότητας. Ευνοεί προωθητικές προγραμματικές συνθέσεις.
Συμβάλλει στη Ριζοσπαστικοποίηση του χώρου, στην προβολή ενός λαϊκού πολιτικού λόγου.
Δημιουργεί δυνατότητες απεύθυνσής μας σε ευρύτερα κοινά. Συμβάλλει στη συσπείρωση ανένταχτων αγωνιστών κλπ.
Συνεχίζουμε την ενωτική προσπάθειά μας για κοινές καμπάνιες, ενιαία δράση στους κοινωνικούς χώρους, δημιουργία ισχυρών δεσμών με τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στους λαϊκούς αγώνες για ακρίβεια, στέγαση, μισθούς – συντάξεις, πολιτική και κοινωνική προστασία, υγεία, παιδεία, ενάντια στον πόλεμο. Στους αγώνες της νεολαίας για παιδεία, πολιτισμό, δικαιώματα, ανεργία, εργασιακές σχέσεις, ενάντια στον φασισμό. Ασκούμε μαχητική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, προβάλλουμε ανατρεπτική εναλλακτική πρόταση.
Προσπαθούμε να είμαστε η Αριστερά της ενότητας, της συνέπειας, των αγώνων, της αξιοπρέπειας, της εναλλακτικής πρότασης, του σοσιαλισμού.
Ταυτόχρονα εργαζόμαστε για διεύρυνση και συνδιαμόρφωση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας μας με πολιτικές οργανώσεις και αγωνιστές της ανυπότακτης αριστεράς, για δημιουργία ενωτικού πόλου αριστερής μαχητικής αντιπολίτευσης.
Αυτή η συνεργασία δεν μπορεί να οικοδομηθεί στη βάση της αποδοχής νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών, γιατί θα είναι πολιτικά αναξιόπιστη, αλλά πάνω σε κοινές προγραμματικές βάσεις, που θα είναι σε ρήξη με αυτές τις πολιτικές και την άρχουσα τάξη, θα δίνουν λύσεις με αγώνες στα λαϊκά προβλήματα και θα ανοίγουν ανατρεπτικούς δρόμους για βαθύτερες φιλολαϊκές, ριζοσπαστικές αλλαγές.
Σύντροφοι και συντρόφισσες
Στον αντίποδα των δικών μας ενωτικών πρωτοβουλιών βρίσκονται το ΚΚΕ και το ΝΑΡ, που σε αυτό το θέμα, το αντιγράφει.
Το ΚΚΕ, με αποφάσεις των 20ου και 21ου συνεδρίων του, επιβεβαίωσε τη θέση του εναντίον της προώθησης ενιαίου μετώπου και ενός μεταβατικού προγράμματος, όπως και εναντίον οποιασδήποτε κινηματικής, πολιτικής ή εκλογικής συνεργασίας με άλλες δυνάμεις της ανατρεπτικής Αριστεράς, με βάση τρεις λαθεμένες παραδοχές του:
Σήμερα, οι αγώνες του εργατικού κινήματος δεν μπορούν να συνιστούν μία προσπάθεια απόσπασης επί μέρους νικών και κατακτήσεων, αλλά, μόνο, μία καλή ευκαιρία ιδεολογικής και πολιτικής ζύμωσης μέσα στο λαό και τη νεολαία για να αναδεικνύονται τα αδιέξοδα του καπιταλισμού και η ανάγκη ανατροπής του.
Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση είναι συνέπεια της ανάπτυξης του καπιταλισμού στο σημερινό στάδιο του. Επομένως, δεν έχει νόημα ο αγώνας εναντίον της εξάρτησης και του ιμπεριαλισμού, και η προώθηση ενός μεταβατικού προγράμματος, αλλά ο αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Σε ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, και πάλι καπιταλισμός θα υπάρχει. Επομένως, δεν έχει νόημα από μόνος του ο αγώνας για έξοδο της Ελλάδας από αυτές τις δύο καπιταλιστικές ολοκληρώσεις.Ούτε ο αγώνας για αμφισβήτηση και διαγραφή του δημοσίου χρέους, για ανατροπή των μνημονιακών δεσμεύσεων για διαρκή λιτότητα, εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων και για εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων και των τραπεζών, για φορολόγηση των κερδών και του πλούτου και για φορολογική ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων κλπ, εάν δεν συνοδεύεται από την επιβολή της εργατικής εξουσίας.
Αυτή η πολιτική του ΚΚΕ δεν ενοχλεί τις κυρίαρχες τάξεις ούτε τη σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη, γιατί:
Η άρνησή συνεργασίας των Αριστερών δυνάμεων στο λαϊκό και εργατικό κίνημα αποτρέπει την συσπείρωση και κινητοποίηση ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων. Ακυρώνει τη δυνατότητα για επιμέρους νίκες μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού ενάντια σε εργοδοσία και κυβέρνηση για λαϊκά και νεολαιίστικα προβλήματα ή για ανατροπή αντικοινωνικών κυβερνητικών πολιτικών. Ο λαός και η νεολαία, όμως, χρειάζονται έστω μικρές νίκες, για να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να πειστούν να αγωνιστούν για πιο προωθημένους κινηματικούς και πολιτικούς στόχους.
Η άρνηση για αριστερή συνεργασία αποτρέπει την δυνατότητα συγκρότησης ισχυρού αριστερού πόλου αντιπολίτευσης ως αποκούμπι και στήριγμα του λαού και της νεολαίας στους αγώνες τους για αντιμετώπιση της επίθεσης του Κεφαλαίου και των πολιτικών διαχειριστών του.
Η άρνησή για επεξεργασία και προβολή μίας ανατρεπτικής, ριζοσπαστικής εναλλακτικής πρότασης, με βάση ένα μεταβατικό πρόγραμμα με ορίζοντα τον σοσιαλισμό, δεν δίνει πολιτική προοπτική και διέξοδο στους ταξικούς αγώνες, δεν βοηθά στην ανάκαμψη και αποτελεσματικότητα τους.
Και, επειδή λένε ότι παραμένουν λενινιστές, παραπέμπω σε παρέμβαση της αντιπροσωπείας των μπολσεβίκων (Λένιν, Τρότσκι, Ζηνόβιεφ, Ράντεκ, Μπουχάριν) στο 4ου συνέδριο της 3ης Διεθνούς (Νοέμβρης 1922), για το ενιαίο μέτωπο και το μεταβατικό πρόγραμμα, που έγινε και απόφαση του συνεδρίου, η οποία τους διαψεύδει.
«Η ρωσική αντιπροσωπεία ομόφωνα διαβεβαιώνει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί οπορτουνισμός η ένταξη των μεταβατικών αιτημάτων στα προγράμματα των εθνικών τμημάτων, ούτε η γενίκευση και η θεωρητική ένταξη τους στο γενικό τμήμα του προγράμματος».
Επίσης, η απόφαση του 7ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς, (Μόσχα, 1935), για τη συγκρότηση λαϊκών και αντιφασιστικών εργατικών και πολιτικών μετώπων ήταν αυτή που γιγάντωσε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ (400.000 μέλη στο ΚΚΕ και 2.000.000 στο ΕΑΜ) και τα κομμουνιστικά και αριστερά κόμματα της Ευρώπης, συμβάλλοντας σημαντικά στην ήττα του φασισμού – ναζισμού.
Σύντροφοι και συντρόφισσες
Για μας το μεταβατικό πρόγραμμα είναι απαραίτητο για την οικονομική ανακούφιση του λαού και την συγκέντρωση λαϊκών δυνάμεων για την προώθηση βαθύτερων οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών με ορίζοντα τον σοσιαλισμό, όχι για να διαχειριστούμε την κρίση του συστήματος για λογαριασμό του.
Η έννοια του μεταβατικού στο πρόγραμμά μας συνδέει τους άμεσους στόχους ανακούφισης του λαού με βαθιές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού.
Το ερώτημα της συμμετοχής μιας αριστερής δύναμης σε ένα πολιτικό ή εκλογικό μέτωπο δεν μπορεί να απαντηθεί με ένα σκέτο ΝΑΙ ή ΟΧΙ, αλλά με βάση συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, τους συσχετισμούς δύναμης και τις δυνατότητες σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Επίσης, με βάση το πρόγραμμα ενός τέτοιου μετώπου, την ανάπτυξη του λαϊκού και εργατικού κινήματος και της διεθνούς αλληλεγγύης, τις προοπτικές για βαθύτερες αλλαγές και την εξασφάλιση διεθνών στηριγμάτων.
Οι συνθήκες είναι δύσκολες. Ωστόσο, η εντεινόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια από την κυβερνητική πολιτική αλλά και την απουσία πραγματικής αντιπολίτευσης μας δίνουν δυνατότητες παρέμβασης, που πρέπει να αξιοποιήσουμε.
Τιμώντας την 10η επέτειο από τη νίκη λαού και νεολαίας στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη 2015, συνεχίζουμε ενωτικά και αγωνιστικά!
Όπως έγραψε ο αγαπημένος μας Γιάννης Ρίτσος: «Ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία και η ομορφιά του ανθρώπου».
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ