του Τάσου Μαυρόπουλου*
Επειδή το ερώτημα συνεχίζει να υπάρχει, τι έκανε η αστυνομία στο ΣΕΦ ….
Η αστυνομία δεν είναι ανεξάρτητος οργανισμός. Λειτουργεί με πολιτικές εντολές. Χρησιμοποιείται για να διασφαλίζει την ομαλή αναπαραγωγή των κυρίαρχων οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων και να καταστέλλει άγρια και ανεξέλεγκτα όποιον τα αμφισβητεί. Όταν στη διάρκεια του αυτοφώρου ο αρμόδιος υπουργός καλεί επισήμως στο γραφείο του τον ή τους καταζητούμενους και μετά την παρέλευσή του χαριεντίζεται και φωτογραφίζεται μαζί τους αναβαθμίζοντάς τους σε εγγυητές του καλού κλίματος, δεν νομίζω ότι περίμενε κάποιος να κάνει κάτι άλλο η αστυνομία. Εάν έκανε, όπως θα έπρεπε, θα τους έστελναν σπίτι τους στις κρίσεις. Λίγοι είναι αυτοί που βάζουν πάνω από όλα τη συνείδησή τους και την εφαρμογή του υπάρχοντος πλαισίου και δεν τα διαπραγματεύονται με την ανέλιξή τους στις ανώτατες βαθμίδες. Η αστυνομία λογοδοτεί και ελέγχεται από την εκάστοτε κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό και έτσι διαμορφώνεται δυστυχώς ο ρόλος της. Τον άμεσο έλεγχο από την βουλή και το δημόσιο κοινωνικό της έλεγχο καμιά κυβέρνηση δεν το θέλει και για αυτό δεν το κάνει, ενώ θα μπορούσε και στα πλαίσια αυτής της αστικής δημοκρατίας.
Η στάση κυβέρνησης και υπουργών δίνει το στίγμα και την κατεύθυνση στην αστυνομία, όπως έχει δώσει αρκετές φορές στο παρελθόν, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης. Και αυτό το στίγμα δυστυχώς είναι ισχυρότερο από οποιονδήποτε κανονισμό και αρμοδιότητες. Ας θυμηθούμε το «εσείς είστε το κράτος», «και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη» του Γεωργίου Ράλλη στη Βουλή μετά τη δολοφονία Ιάκωβου Κουμή και Σταματίνας Κανελλοπούλου στην πορεία του Πολυτεχνείου στις 16/11/1980 και πολλές άλλες οι οποίες ουσιαστικά είναι ισχυρές εντολές για να λειτουργήσουν πέραν των προβλεπόμενων κανονισμών, Συντάγματος και νόμων και συγχρόνως είναι δήλωση προστασίας σε οποιονδήποτε ενδεχόμενο έλεγχο, αν αναγκαστούν να κάνουν.
Και φυσικά οι δαίμονες είναι πάντα φοιτητές, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι, αριστεροί, αναρχικοί, συλλογικότητες και οποιοσδήποτε διεκδικεί ζωή με αξιοπρέπεια. Τότε η σπάθη του αρχάγγελου πέφτει ακαριαία, ανεξέλεγκτα και επιβραβεύεται. Όταν πρόκειται για τα κυρίαρχα κοινωνικοοικονομικά συμφέροντα, αν ο αρχάγγελος δεν κοιμάται, το χέρι του παθαίνει αγκύλωση και αυτομάτως απενεργοποιείται και το υπάρχον δικαιϊκό σύστημα (για να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι υπέρ της σπάθης).
Κυβερνήσεις υπάλληλοι των ολιγαρχών, που τους γλείφουν πατόκορφα για να τους ευχαριστήσουν και να συνεχίσουν να τους υπηρετούν. Και φυσικά οι ολιγάρχες και ο κάθε καπιταλιστής τους έχουν χεσμένους και καμιά φορά τους ξεφεύγει και το λένε. Όπως ο Λασκαρίδης «οι εφοπλιστές μπορούν να χέσουν πάνω στον πρωθυπουργό», ο οποίος στη συνέχεια παρασημοφορήθηκε από την ΠτΔ το 2024.
Ας ευχαριστήσουμε όλοι μαζί κυβέρνηση υπουργό, ιδιοκτήτες ομάδων που με σύνεση διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον και την ομαλότητα. Οι υπόλοιποι, που προσπαθείτε να αποσταθεροποιήσετε τα πράγματα ζητώντας καλύτερη ζωή, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σας περιμένει.
*Ο Τάσος Μαυρόπουλος είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε.-ΑΑ, πρώην Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας